hoi ik was suuperkwaad te weten dat ik geslaagd was voor beide delen, maar niet voor het examen zelf, daarom heb ik een essay geschreven om het even te verwerken!
Hooguit ongeloofwaardig is het! Hoeveel leerlingen, die net afgestudeerden van de middelbare school, moeten aanhoren dat zij niet in aanmerking komen Geneeskunde te studeren aan de Vlaamse universiteiten. Wat u mij toch dient uit te leggen is waarom er zo veel geklaagd wordt over het tekort aan huisartsen en specialisten en dat onze overheid er telkens slaagt fantastische mensen hun kans op ontplooiing in deze richting te ontnemen.
Geneeskunde is een richting die elk jaar aan populariteit wint, zeker dit jaar is dat bewezen met een goede 4000 mensen die deelnamen aan het ingangsexamen, dat plaatsvond 5 juli in Gent. Het is logisch dat de overheid een soort balans wilt inschakelen opdat het aantal afgestudeerden in hetzelfde jaar min of meer constant blijft. Zij opteerden dan voor een toelatingsexamen als selectiemiddel. Zij gingen er van uit dat wanneeer zij enkele reeksen vragen opstelden, ze op een niet discriminerende en eerlijke manier een handvol mensen over zouden kunnen houden die in hun ogen de capaciteiten hebben om uit te groeien tot een goede dokter. Op zich is er niets fout met dat idee, maar er zijn enkele onrustwekkende feiten die dringend in de verf dienen gezet te worden omtrent het idee achter het examen.
Statistisch gezien slaagt inderdaad 90% van de studenten geneeskunde in het eerste jaar. Dat is inderdaad goed nieuws, maar het is geen voordeel dat het ingangsexamen aan de studenten biedt! De studenten slagen niet omdat ze in juli/augustus bewezen goed opgelet hadden tijdens de lessen in de middelbare school, ze slagen omdat ze gepassioneerd zijn, omdat ze niet willen zakken en dan nog de voornaamste reden, omdat ze gestudeerd hebben!
Wat doen we dan met de overige 10%? Zij waren toch ook geslaagd voor het ingangsexamen? Wanneer we aannemen dat er 700 studenten geneeskunde zijn in het eerste jaar geneeskunde, zouden er dus 70 studenten ongelukkig genoeg niet geslaagd zijn. Hoe is het mogelijk dit te verklaren? Zij hebben hun deel al bewezen in juli/augustus, dus aan hun basiskennis wetenschappen zal het wel niet gelegen hebben. 10 % lijkt niet veel, maar wanneer het gaat om 70 individuen weet men dat schijn bedriegt.
Begrijp me niet verkeerd een toelatingsexamen kan een goede manier zijn om na te gaan met wat voor publiek men te maken zal krijgen in een bepaalde richting. Hebben de deelnemers genoeg basiskennis verschaft in hun vorige opleiding? Kunnen ze presteren in stress-situaties etc. Maar we moeten voor ogen houden dat dit examen slechts een momentopname is. Het is vergelijkbaar met een foto die je at random trekt van iemand. Heeft de persoon in kwestie geluk, kan hij heel mooi op deze foto staan, maar in de meeste gevallen is de foto naar eigen zeggen volkomen mislukt. De persoon was bijvoorbeeld net aan het geeuwen, of zijn ogen waren gesloten,... u heeft zeker wel ergens kiekjes liggen die u nooit spontaan op een familiebijeenkomst naar boven zou willen halen.
Het is juist om die reden dat het toelatingsexamen zijn kredibiliteit verliest. Want wat kunnen we uit een momentopname afleiden? We zien een glimp van de intelligentie van een persoon, een eerste indruk en was het niet de eerste indruk die meestal afgrijselijk misleidend kan zijn?
Tal van tieners, die vol goede moed willen beginnen hun leven op te bouwen, krijgen van de overheid, het minesterie van onderwijs zelf te horen dat zij niet goed genoeg zijn voor een richting als Geneeskunde. Leg mij uit, hoe het mogelijk is, iemands kunnen te doorgronden op basis van een zeven-tal testen die op minder dan 6 uur afgelegd worden in een ruimte die men doet denken aan een opslagplaats voor dieren, waarvan het laatste uur wellicht iedere seconde van de dag kan slaan.
Laat mij u vertellen hoe het Vlaamse systeem faalt in het selecteren van toekomstige geneeskunde-studenten. Ten eerste is er het aspect van de giscorrectie. Het nut van een giscorrectie is volkomen nihil, want kan u met een 95 % zekerheidsinterval zeggen dat elke fout die op het examen gemaakt wordt te wijten is aan het gissen van een antwoord? Wat ons menselijk maakt is het feit dat wij instaat zijn fouten te mogen maken, want wij leren namelijk uit onze fouten. Een fout, een vergissing zo streng afstraffen is bij benadering zelfs gemeen.
Ten tweede is het systeem van het toelatingsexamen achterhaalt. Velen hebben een bepaalde tactiek voor het oplossen van de opgaven. Deze luidt: ‘Vul enkel de opgaven in, waarvan je honderd procent zeker van bent dat ze kloppen en zorg ervoor dat je minstens 20 van de 40 vragen op KIW juist hebt ingevuld. Een klein beetje achtergrondkennis van deze vakken, zorgt ervoor dat deze tactiek snel succesvol wordt.
Vindt u dat iemand die genoegen neemt met slechts de helft van de vragen op te lossen meer kans heeft om een succesvol arts te worden dan iemand die de tijd neemt om over elke vraag na te denken en doormiddel van deductie toch nog tot een antwoord komt, ook al is het niet het juiste antwoord. Want kent u een arts die altijd alle antwoorden klaar heeft liggen voor u? Zij vertrekken ook altijd eerst vanuit een differentiaal diagnose en denken genoeg door tot zij een mogelijk antwoord hebben. Daarvoor hoeft het nog niet het juiste antwoord te zijn, maar doordat zij dan gewezen worden op hun foute diagnose kunnen zij opnieuw nadenken en een nieuwe en betere diagnose stellen die leidt tot de genezing van een patiënt. Het is niet mogelijk als dokter om alle casi waarop u geen antwoord weet te klasseren en enkel de eenvoudige op te lossen.
Ik verwacht niet dat mijn schrijven enig iets zal uithalen in mijn doel het ingangsexamen af te schaffen, maar ik hoop dat het u aan het denken zet om enkele doorvoeringen in het systeem te maken, zoals het afschaffen van de giscorrectie en later zouden we het voorbeeld van de richting burgerlijk ingenieur kunnen volgen, waarbij de selectie gemaakt wordt in de eerste bachelor van de richting.
